A historia de Edugriel Historia · instalacións e exposicións: LSYTSDA Sala Alterarte
Posición · 0:00 / 14:02 SubtítulosDesactivados ES EN GL Transcrición 0:00 Chámome Edugriel Acevedo, teño 0:04 23 anos e marchei 0:09 de Venezuela cando tiña 14. 0:14 Primeiro chegamos a Ecuador. Aí estivemos catro anos e logo viñemos aquí. 0:18 A España cheguei con 19, creo, máis ou 0:23 menos. Non o sei, 19 ou 20. 0:29 Primeiro chegamos a Valencia, logo nos 0:31 asentamos aquí en Ourense, onde temos familia. 0:35 E aquí estamos. Con respecto a se me 0:39 pesa algo do meu pasado ou que significa... 0:42 este país para min, eu creo que non 0:47 pesame nada. Venezuela significa moito para min, evidentemente. 0:53 Pero estaba pequena cando marchei, case non coñecín nada de aí. Estraño... 0:58 máis que o país como tal, a miña familia. Pero estamos todos esperdidos. 1:03 Así que realmente non me pesa 1:07 nada de aí. E España... 1:12 Síntome bastante a gusto, pero creo 1:16 que non significa moito máis que estar... 1:19 aquí. Significan máis as persoas ás que teño. 1:23 No meu caso concreto, a que tomou a 1:26 decisión de emigrar por primeira vez fun... 1:28 Eu, literalmente. De Venezuela a Ecuador. Les 1:31 Dixen aos meus pais que a situación... 1:34 era invible, insufrible, a inseguridade. Pasaron moitas cousas aí. 1:40 Non quero entrar en temas, pero... 1:43 Basicamente secuestros, roubos... era insufríbel. 1:46 En Venezuela hai unha tradición, a festa 1:49 dos 15 anos. É moi importante. 1:52 É coma unha comunión ou unha voda. Estabamos planificando... 1:57 a miña e xa se tomara a 2:00 decisión de irnos a outro país, pero máis... 2:03 Adiante. Despois dunha serie de cousas que nos ocorreron, díxenlles aos meus pais que o... 2:08 agasallo que quería era irme de aí. Como 2:11 fóra, onde fóra, pero irnos. Así chegamos... 2:14 a Ecuador. Era o máis próximo, o máis 2:16 axiña, o que menos requisitos pedía para entrar. 2:18 Dixemos: "Aí será". Aparte, temos familia ecuatoriana... 2:23 Déronnos a 2:26 nacionalidade. Entón chegamos... 2:29 aí. Logo, no Ecuador, como non nos foi moi ben, a decisión a... 2:33 Tomaron os meus pais de marchar. Xa tiñan a idea de virse a España porque... 2:38 Tiñamos familia. Creo que 2:40 foi un pouco en conxunto. 2:43 As miñas irmás e máis eu non queriamos volver pasar por ese proceso. 2:48 Pero á vez non nos opoñíamos. Sabiamos que era o mellor e si... 2:54 foino. Foi un pouco en conxunto. Creo que sempre estivemos... 2:58 de acordo con irnos a onde nos fose mellor. 3:01 Os meus peluches sempre os levei comigo. Teño un que me regalou a miña avoa... 3:06 cando tiña un ano. É o perruche co que durmo. Terei... 3:11 30 anos e seguirei durmindo co peluche. 3:13 Ese peluche non podía faltar, nunca. Leveino na man. Se había... 3:18 que pagar máis, pagábase máis, pero ese perruche viñase. 3:21 E tamén outro peluche que me agalou unha persoa que... 3:25 significaba moito para min. Era un pulpo xigante destes que son... 3:30 reversibles. Ten unha cara triste. Pero un pulpo xigante, deste... 3:34 tamaño. Os meus pais dixeron: "Iso non o podes levar, non te van..." 3:40 "deixar pasar por aí". E dixen: "Non sei como vai ser, pero o peluche vénse". 3:45 O que fixemos foi agochar as patas, facer como que... 3:47 fose unha almofada, e pasalo así, levalo abrazado. 3:52 Dixeron: "Se te paran e din que hai que pagar por iso,..." 3:55 "pagamos, non queda outra". Logo non trouxemos moito máis, a verdade. 4:00 Fotos e cousas así non podiamos 4:03 traer porque era unha viaxe moi... 4:06 longo. A Ecuador si levamos máis cousas, pero creo que quedaron aí. 4:11 Aquí trouxemos o mínimo indispensábel: roupa, documentación e esas... 4:16 cousiñas. A miña nai tamén se trouxo un par de fotos. 4:26 O mínimo indispensábel, realmente. 4:28 A ver, eu creo... 4:31 que todos ao migrar perdemos unha parte da nosa identidade, porque ao fin... 4:36 e ao cabo tes que integrarte 4:40 coa cultura. É fundamental que poidas... 4:45 Convivir culturalmente coa xente de 4:47 o teu redor. Para iso, lamentablemente, hai certas... 4:49 cousas que tes que perder. En 4:54 O meu caso non me afectaron realmente. 4:58 É certo que aquí en España son bastante diferentes... 5:02 Latinoamérica, pero no fondo tampouco somos tan diferentes. Síntome tan... 5:07 integrada como me sentía en Venezuela, cando menos o que lembro. En Venezuela... 5:12 hai tanta xente doutros países que para 5:16 Non é estraño convivir con outras culturas. 5:20 En Ecuador viviron situacións un pouco complicadas a nivel cultural... 5:25 No meu caso, o meu acento cambiou 5:28 totalmente, a miña personalidade. Pero máis que... 5:32 polo entorno cultural, creo que foi por 5:34 a transición da idade que tiña. Estaba... 5:37 en plena adolescencia. A xente cambia esas idades. Eu cambiei e adoptei... 5:42 o que vía ao meu redor. 5:45 Logo, aquí en España, xa máis adulta... 5:49 do meu acento quedou cero por cento do que falaba antes. É unha... 5:54 combinación entre venezolano, ecuatoriano, 5:57 español e, á parte, galego. 6:00 Vou a Mardrid, Valencia ou Barcelona e dinme: 6:03 Vés de Galicia. E eu: "Si, pero non son..." 6:07 "galega" Hai unha mistura 6:12 de todo. Aquí... 6:17 síntome bastante integrada, non sinto que 6:21 Despracenme. É un ambiente bastante amigábel. 6:26 Aquí en Galicia houbo moita xente que emigou a Venezuela, así que... 6:31 todos teñen algún coñecido venezolano ou coñecen a alguén que coñece a un venezolano. 6:36 Séntese moi próximo. Non me sinto tan 6:39 estraño como podería sentirme noutro país. 6:42 O meu núcleo familiar está aquí... 6:44 comigo: meus pais e as miñas irmás. Antes estaba a miña avoa, pero... 6:49 Ela faleceu. Eles son 6:52 o máis importante... 6:56 para min, así que estou contenta de telos aquí. O resto da miña familia... 7:01 Sempre fomos moi unidos... había... 7:07 máis persoas tamén, moitos primos, moitos tíos. Mesmo xente... 7:10 que non compartía sangue comigo e eran 7:13 familia. Son tíos de toda a vida. 7:17 Os máis importantes están aquí comigo, pero deixei moita xente importante... 7:23 atrás. A vida é así, que lle imos 7:27 a facer. Sempre che doe un pouco... 7:32 deixar familia atrás, pero ben. 7:34 A min persoalmente non me 7:37 afecta demasiado o tema de... 7:41 que agora mesmo en España a migración é bastante... 7:45 Problemática porque se converteu en algo moi masivo. Xa non só de... 7:49 velezolanos. Aquí hai moitos inmigrantes e, lamentabelmente, a... 7:54 Migración conlleva certas cousas negativas. Non a todo o mundo lle vai... 7:59 Ben aquí. Ás veces hai persoas que non se adaptan de todo e sen... 8:05 querer igual fan dano. Ou simplemente hai xente que vén... 8:09 aquí a non facer o ben, e lastimosamente 8:12 Aféctanos a todos. Non din que hai... 8:15 velezolanos bos e velezolanos malos. Dicen 8:18 "é venezolano" e xa está. Entón si... 8:21 Aféstanos. Pero, despois de haber 8:24 vivido cousas en Ecuador, onde... 8:27 a xenofobia era moi 8:31 brutal, mesmo sendo latinoamericanos... 8:34 Dixen: "É o que hai". É verdade que hai moitas... 8:39 cousas negativas, pero tamén moitas positivas. A xente vén... 8:43 e traballa, esfórzase polo seu, 8:46 Fai amigos. Vén convivir, a buscar... 8:48 unha vida nova, non a facer dano. 8:51 Se es desas persoas, o teu círculo... 8:55 que é o importante, está 8:58 aí apoiándote. Eses comentarios realmente... 9:02 non me inflúen negativamente, mentres non 9:06 lastimen a ninguén da miña familia. Está... 9:09 Todo ben. Respecto a sentirme estranxeira, 9:12 Creo que nos sentiremos así sempre. 9:15 Chega un punto en que sabes que ese 9:18 non é o teu sitio. Tes as túas cousas que... 9:21 igual non entenden, non comprenden. Pero 9:24 non está mal. Podes vivir con... 9:28 iso. Non é algo que me condicione. No 9:31 Vou dicir: "Por comer arepas todos os..." 9:35 "fines de semana, non o vou dicir porque 9:38 Igual me ven mal. Non. Convivo coa miña familia... 9:41 e os meus amigos próximos, que non son todos 9:45 velezolanos. A maioría son españois. Ao final... 9:48 Facemos unha mestura de culturas. Eles adoptan 9:52 As nosas comidas, nós o mesmo. E... 9:55 pasa tempos tamén. Aquí non son moi de 9:59 facer festas na casa por todo, todos... 10:03 os fins de semana. Agora que estamos xuntos, si, todos... 10:06 Os fins de semana fanse cousas. Sempre te sintes estranxeiro, pero... 10:11 no fondo estás integrada coa túa familia. 10:15 Non é algo que me pese. Non vivo... 10:18 Diariamente pensando que este non é 10:21 O meu sitio. O meu sitio é onde... 10:24 esté coa miña familia. 10:25 Eu volvería visitalo. Gústame moito, 10:29 Sei que é un país fermoso. Teño... 10:33 plans nun futuro lonxano de mercar unha casa na praia e pasar aí... 10:38 algún tempo cando queira. Pero 10:41 non volvería a instalarme aí... 10:44 vivir, nin cando sexa maior. 10:47 Vas coñecendo outras cousas e sempre... 10:50 Encantoume viaxar e coñecer novos lugares. Nin sequera estou segura... 10:53 de quedarme aquí. Sempre quixen viaxar a todas partes. Non sei se quedar... 10:58 en España, en Ourense, ou irme 11:01 a outro sitio. Despois de varios... 11:04 cambios, por que non un máis? 11:07 Non me molestaría. Pero volvería non volver. 11:10 Eu diría que non é un proceso fácil. 11:15 É bastante complicado, non importa os recursos... 11:19 que teñas. A algúns faiselles máis doado porque teñen familia agardando. 11:23 Outros vanse sen nada. Nos dous casos é igual de difícil. 11:27 É un proceso moi duro e 11:30 Creo que hai que estar moi seguro... 11:33 de facelo. Vin xente que triunfou moito e xente que non e se... 11:37 Tiven que regresar, mesmo peor, porque é un cambio bastante duro. 11:42 O meu consello sería estar dispostos a arriscar todo e... 11:48 estar abertos a moitas posibilidades. Moitas veces veñen cunha... 11:51 idea: "Cambiámonos e alí conseguimos traballo fácil porque unha..." 11:56 "amiga díxome que si". Non é certo. Pode que teñas sorte e... 11:59 consigas, pero pode que non. Entón comezan as frustracións... 12:04 as decepcións. É un 12:07 cambio tan complicado emocionalmente que... 12:11 enchéasche a cabeza con iso e ao final non podes saír de aí, non podes... 12:16 Progresar, quedas estancado. Ao final foi incluso peor saír... 12:20 de onde querías saír. É curmán ter a cabeza bastante... 12:25 fría e estar aberto a todas as posibilidades. Vas ir a un... 12:28 novo sitio e, por moito que teñas un plan, pode que non funcione. 12:33 Tes que ter plan B, C, D, E e os que fagan falta, se de verdade queres... 12:37 estar aí. Ese sería o meu consello. 12:40 E o outro: é bastante solitario... 12:43 facer iso. Tendes que pecharte moito, 12:47 a non querer compartir a túa decepción... 12:51 ou a túa frustración. Ao final iso é moi malo. Tes... 12:56 que ter un círculo co 12:59 que falar, desafogar ou buscarte apoio. 13:01 Non sentir: "A decisión a tomei eu e 13:04 se non me vai ben, é o que hai..." 13:07 "e xa me resolvo" Non: hai xente que 13:10 Pódeche axudar. É curmán recibir axuda. 13:13 E estar aberto a que as cousas poden 13:16 non ir como esperas. Iso é o curmánrdial. 13:20 Diría que foi 13:23 unha viaxe moi emocionante. 13:27 Fun sen expectativas e ao final 13:30 cumpríronse mesmo as que nin imaxinaba. 13:32 Foi unha viaxe moi bonito, mesmo as partes difíciles. 13:37 Ao final foi máis unha viaxe de crecemento persoal que outra cousa. 13:42 A miña experiencia foi 13:47 bastante acolledora e difícil. 13:52 Pero é o que ao final che fai máis forte. 